← panoya dön  ·  yöntem  ·  English

Neyi, nasıl ölçüyoruz

Bu sayfa pazarlama değil, ürünün kendisi. Kapalı bir skorun bu alanda güvenilir olması için ya BlackRock ölçeğinde marka ya da denetlenebilir metodoloji gerekir. İkincisi bizim erişimimizde.

Çekirdek iddia

Resmî gazete, devletin söylediği değil yaptığı şeydir. Habere düşmeden yayımlanır, tarihi kesindir, bağlayıcıdır. Konuşma metni niyet gösterir; yönetmelik kaynak taahhüdü gösterir. Bu sistem ikincisini sayar.

Rol Açığı  Δᵢ = Kᵢ − Rᵢ Kapasite eksi biçilen rol. Δ>0 revizyonist basınç · Δ<0 vekil yorgunluğu.

İkili seçim bırakıldı: her belgeye ayrı K ve R

İlk şema K/R'yi ikili seçim olarak dayatıyordu: bir belge ya kapasite sinyaliydi ya rol sinyali. Bu, modelin en tartışılır varsayımıydı ve yanlıştı. “Üs anlaşması” ikisidir birden — ev sahibi devletin fiilî gücünü büyütür ve aynı anda ona bir yükümlülük biçer. İkili şemada iki karşıt yorumdan biri kaybolurdu.

her belge   k ∈ [−5,+5]  ·  r ∈ [−5,+5]  ·  Δ katkısı = k − r Üs anlaşması artık k=+3, r=+4 olabilir → Δ katkısı −1: güç kazandırır ama daha fazlasını taahhüt ettirir.

Δ akışı bir akıştır, stok değil. Tez katmanındaki Δ = K − R bir stoktur: aktörün birikmiş konumu, elle atanmış varsayım. Panoda ölçülen Δ ise pencere içinde üretilen net basınçtır. İkisi aynı birim değildir ve panoda ayrı kutularda durur.

Yalnızca işaretleri karşılaştırılır. Akışın işareti stok varsayımıyla aynı yöndeyse “destekliyor”, tersineyse “çelişiyor” yazar. Tezin sınandığı yer tam olarak burasıdır — çelişki, ya varsayımın yanlış ya eğilimin dönüyor olduğunu söyler.

Etiket kapsamı düşükken Δ gizlenir. Δ yalnızca etiketli belgelerden hesaplanır; etiketsiz belge sıfır katkı verir. Düşük kapsamda bu, Δ'yı yalnızca eksik yapmaz — zaman içinde kıyaslanamaz yapar. Ağustos %100, Mart %20 etiketliyse seri sahte bir Ağustos sıçraması gösterir; üstelik tam da kırılma tespitinin baktığı yerde.

Bu yüzden %85 kapsamın altında sayı “küçük” diye gösterilmez, geçersiz sayılır. Hacim katmanı etkilenmez: etiket gerektirmez ve daima eksiksizdir — kırılma tespitinin etiketleme ilerlemesinden bağımsız çalışmasının sebebi budur.

Ama kapsam tek başına yetmiyor. Ölçüldü: Birleşik Krallık'ın 90 günlük penceresinde 16 belgenin 16'sı etiketliydi — kapsam %100 — ama bunların yalnızca 9'u ilgiliydi. %100 kapsam, dokuz belgeyi yüz belge yapmaz. Δ artık ikinci ve bağımsız bir koşul daha arıyor: pencerede en az 12 ilgili belge.

Hakem — Δ'nın hata payı

Sistemin geri kalanı devletleri ölçüyor; bu katman aleti ölçüyor. Kuruluş sebebi bir bulgu: 99 ilgili etiketin 49'unda r=0, yalnızca 20'sinde k=0. Etiketleyici belgelerin yarısına rol ekseninde sıfır yazmış, kapasite ekseninde yazmamış. Δ = k − r olduğu için bu, her ülkeyi otomatik olarak kapasite-inşacı gösteren sistematik bir sapmadır — ve nitekim dört ülkenin dördünde de Δ pozitif çıkmıştı.

Bu bir model hatası değil, bir davranış: “kapasite” gözle görülür bir şey (yetki, bütçe, izin), “rol” teori yüklü bir yorum. Emin olunamayan eksende sıfır yazmak makul bir reflekstir — ama 99 kez üst üste yapılınca ölçüm değil artefakt üretir. İnsan bunu yapamaz; yorulur ve “ben bu alana hep sıfır mı yazıyorum?” diye sorar. Makine sormaz.

20 Ağustos 2026'da aynı 40 belge iki kez daha, kör olarak etiketlendi: bir kez aynı modelle (test–tekrar), bir kez farklı bir modelle (etiketçiler arası). Örneklem tohumla sabit, yani her üç tur da birebir aynı belgeler üzerinde.

κ (kare ağırlıklı)test–tekraretiketçiler arası
ilgililik+0,754+0,441
alan+0,847+0,908
k (kapasite)+0,773+0,779
r (rol)+0,902+0,798
k kayması (belge başına)−0,45−0,44

Beklenti şuydu: rol ekseni zayıf çıkacak, çünkü teori yüklü bir yargı. Ölçüm tersini söyledi — r her iki turda da k'den güvenilir.

Ama bu, r=0 sorununu çözmüyor — anlamını değiştiriyor. Dört ölçümün hepsinde belgelerin %55–60'ına r=0 verildi ve iki farklı model aynı belgelere sıfır yazıyor. Yani r=0 bir gürültü değil, istikrarlı bir varsayılan.

Dikkat: aynı model ailesinden iki alet ve aynı talimat metni — bu bağımsız bir kanıt değil. Sıfırı üreten şeyin belgeler mi yoksa r'nin tanımı mı olduğunu ancak bir insan turu söyler. Güvenilirlik, geçerlilik değildir: aynı yanlışı tutarlı biçimde yapan bir alet yüksek katsayı alır.

Kapasite ekseninde ise iki tur da taban turdan belge başına ortalama 0,45 puan düşük verdi. İki bağımsız aletin aynı yöne kayması, sorunun turun gürültüsünde değil taban turun kendisinde olabileceğini söyler. Bu bir saçılma değil yönlü kayma, ve 45 belgelik bir pencerede toplamı Δ'nın kendisinden büyük. Bu yüzden iki arıza ayrı sınanır:

band (rastgele) = kaymadan arındırılmış anlaşmazlıkla Δ'nın 400 kez yeniden hesaplanması → nokta tahmini etrafında simetrik %95 aralığı
kayma (yönlü) = belge başına ortalama fark uygulandığında Δ nereye gidiyor Δ'nın işareti ikisinden de sağ çıkmalı. Çıkmazsa büyüklüğü kadar yönü de rapor edilmez ve o pencerede tez sınaması yapılmaz.

İkisini tek banda toplamak ilk sürümün kusuruydu ve ölçünce ortaya çıktı: Türkiye'nin 90 günlük bandı [−18,33 … −5,45] hesaplandı, yani band kendi nokta tahminini (+2,41) dışarıda bıraktı. Sayı yanlış değildi, anlamı yanlıştı — band “Δ'nın gerçek değeri −12'dir” demiş oluyordu ve bunu iddia edecek dayanak yok; hangi turun doğru olduğunu bilmiyoruz. Ayırmak daha muhafazakârdır: dar bir band + büyük bir kayma, aletin tutarlı biçimde kararsız olduğu anlamına gelir ve yalnızca banda bakan bir okuma buna “sağlam” der. En yanıltıcı hâl budur.

Band, Δ'nın ikinci bir uygulamasıyla değil, üretimdeki toplulaştırma fonksiyonunun bozulmuş etiketlerle yeniden çağrılmasıyla üretilir. Ayrı bir formül, ölçtüğünü iddia ettiği sayıdan sessizce ayrışırdı — zaman makinesindeki kararın aynısı.

En zayıf halka puanlar değil, ilgililik kararı. Farklı etiketleyicide taban turda Δ'ya giren 33 belgenin 8'i tamamen elendi (%24). Bu, ±1'lik puan oynamalarından çok daha büyük bir kaldıraç: puan kayması Δ'yı bir birim oynatır, belgenin düşmesi katkısının tamamını siler. İlk sürümde bu “modellenmeyen” listesindeydi; ölçülüp de modellenmemiş bir sayı hiç ölçülmemişten tehlikelidir, çünkü ölçüldüğü sanılır. Artık bandın içinde.

Band, varsa etiketçiler arası turdan beslenir; test–tekrar turu bilinen bir alt sınır olduğu için yalnızca yedektir ve kullanıldığında panoda öyle yazar.

Modellenmeyenler (ilgisiz→ilgili yönü, alan atamasının anlaşmazlığı, filtrenin hiç göstermedikleri, ve her iki etiketleyicinin paylaştığı sistematik sapma) bandı ayrıca genişletir; yayımlanan band gerçeğin alt sınırıdır.

Zaman makinesi

Arşivin her günü için pencere değerleri ayrıca yayımlanır; panodaki tarih kaydırıcısı geçmişe gider. Kritik tasarım kararı: pencere hesabı istemcide tekrarlanmaz. Ham günlük seriyi verip pencereyi tarayıcıda hesaplatmak dosyayı küçültürdü, ama aynı formülün iki uygulaması olurdu ve ikisi er ya da geç sessizce ayrışırdı. Bunun yerine sunucu üretimdeki aynı fonksiyonu her gün için bir kez çağırır; istemci yalnızca arar. Bir regresyon testi, yayımlanan değerin doğrudan hesapla birebir eşleştiğini doğruluyor.

Panodaki kapasite/rol stok değerleri hâlâ varsayımdır ve model tarafından güncellenmez; öyle etiketlenir. Ölçülen olan, akıştır.

Hat

  1. Alım — günlük cron, kaynaktan ham belge. Hash ile tekilleştirilir, kalıcı arşive yazılır.
  2. Normalize — HTML/PDF → düz metin. Taranmış PDF'ler OCR'dan geçer; güven skoru saklanır.
  3. Kural filtresi — anahtar terim ağırlıkları. Bedava katman; açıkça alakasız olanı eler.
  4. Etiketleme — belge başına alan, yönelim, k ve r skorları, hedef aktör, gerekçe. Her etiket kaynağıyla birlikte saklanır; panelde belgeye tıklayınca gerekçesi görünür.
  5. Toplulaştırma — burada model yok. Skoru kod üretir, deterministik formülle.
  6. Yayın — günlük statik JSON. Sunucu tarafında hesap yok.

Arşiv kuralı

Kaynağı bir kez çek, bir daha asla yeniden çekme. Ham belge, indirme zaman damgası ve hash'i kalıcı saklanır. Sebep: taksonomi değişince arşiv yeniden işlenir, kaynak yeniden çekilmez. Kaynak sitesi geçmişi siler veya paralıya geçerse — Japonya'nın Kanpō arşivinde olduğu gibi — elde kalan tek şey budur. Arşiv bu projenin asıl varlığı, model çıktısı değil.

Rol arketipleri

Küredeki ülke renkleri rol arketipleridir: hegemon, revizyonist, yükselen, blok üyesi, vekil, çift-bağlı, yalıtılmış, tampon, çevre. Tezin iddiası devletlerin güçlerine göre değil biçilen rollerine göre konumlandığıysa, haritanın taşıması gereken bilgi de budur.

Bu atamalar varsayımdır, ölçüm değil. Ölçülen katman ayrıdır ve kürede farklı görünür: kehribar dikmeler (karar hacmi) ve hedefleme bağları.

Tek atama bir basitleştirmedir. Hindistan hem yükselen hem çift-bağlı, İran hem revizyonist hem yalıtılmış, Ukrayna hem tampon hem vekil. Baskın olan gösterilir — ikili K/R seçiminin taşıdığı sınırın aynısı, ve aynı şekilde açıkça söylenmeli.

Küre dokusu ve ülke seçimi için ayrı iki görüntü üretilir: biri bakılmak (arketip renkleri), diğeri okunmak için (her ülke benzersiz bir kod rengiyle dolu, kenar yumuşatma yok). Tıklanan noktanın UV koordinatından piksel okunup ülke çözülür — nokta-poligon testini tarayıcıda 177 ülke için yapmak hem yavaş hem 180. meridyende hatalı olurdu.

Kaynaklar

ülkekaynaksınıflisans
ABDFederal Register (JSON API)AKamu malı — 17 U.S.C. §105
TürkiyeT.C. Resmî Gazete (HTML/PDF)CBelirsiz — yeniden yayın öncesi hukuki görüş gerekir
B. Krallıklegislation.gov.uk (Atom)AOpen Government Licence v3.0
PolonyaDziennik Ustaw (ELI API)AResmî metin — telif dışı

Sınıf A: resmî API veya toplu indirme · B: düzenli yapı, API yok · C: kazıma + PDF/OCR · D: erişim kısıtlı. TR içeriği arşivde tutulur ve ölçüme girer, ancak tam metni burada yeniden yayımlanmaz; yalnızca başlık, kaynak bağlantısı ve türetilmiş skor gösterilir.

Neden The Gazette değil

Birleşik Krallık için önce The Gazette denendi ve ölçüldü: 19 Ağustos 2026'da yayımlanan 516 bildirimin 484'ü şirket iflası, kişisel iflas ve veraset ilanıydı. Devlet davranışını ölçmek için yanlış kaynak. Federal Register'ın gerçek karşılığı statutory instrument akışıdır — legislation.gov.uk.

Kural filtresi

Bu katmanın işi doğru karar vermek değil. İşi, günde gelen yüzlerce belgenin açıkça alakasız olan yarısını pahalı katmana hiç göstermemek. Bu yüzden eşik bilerek gevşek: yanlış eleme pahalıdır, yanlış geçirme birkaç kuruş.

skor = Σ(pozitif terim ağırlığı) − Σ(negatif terim ağırlığı) Başlıkta geçen terim tam ağırlık, gövdede geçen %45 ağırlık alır. Eşik 1.0; başlıkta hiçbir pozitif terim yoksa eşik 2.2'ye çıkar. Eşleşen her terim kaydedilir — hangi kararın neden verildiği geriye dönük denetlenebilir.

Negatif terimler belgeyi elemez, skorunu düşürür. Güçlü bir pozitif terim negatifi yenebilir: “Agency Information Collection: Export Licensing” rutin bir başlık kalıbı taşısa da geçer.

Yükseltilmiş gövde eşiğinin sebebi ölçüldü: ilk sürümde geçen belgelerin yalnızca %39'u gerçekten ilgiliydi ve baskın hata kalıbı, gövdesinde konu terimi geçen ama başlığı tamamen başka şey olan belgelerdi — “Motorlu Kara Taşıtlarının Kiralanması Hakkında Yönetmelik” metninde “yaptırım” geçtiği için geçmişti. Resmî gazete başlıkları bilerek betimleyicidir.

Kalibrasyon — sistemin kendini denetleyebildiği tek nokta

Referans veri yok; elle etiketlenmiş altın küme elimizdeki tek gerçektir. Filtre her sürümde bu kümeye karşı ölçülür. İki hata türü eşit değildir: kaçırma pahalıdır (belge etiketleme katmanına hiç ulaşmaz), yanlış geçirme ucuzdur (birkaç kuruş model maliyeti).

sürümkesinlikduyarlılıkne değişti
r139%100%ilk sürüm — her şeyi geçiriyor
r290%56%negatif liste + gövde eşiği; fazla kesti
r389%95%pozitif listedeki boşluklar kapatıldı

r2'nin çöküşünün sebebi eşik değil, pozitif listedeki eksiklerdi: antidumping terimi listede yalnızca tireli yazımıyla vardı (anti-dumping) ve Federal Register tireyi kullanmıyor. Tek bir tire on belgeyi kaçırdı. Altın küme olmasa bu görülemezdi — sistemin kendini denetleyebildiği tek nokta budur.

Canlı kalibrasyon rakamları panonun sistem sekmesinde, üretimdeki değerlerle birlikte.

Toplulaştırma

yoğunluk(ülke, pencere) = Σ [ skor × alan ağırlığı × 0.5(yaş/90) ] 90 günlük yarı ömür: yeni karar eskisinden ağır basar, ama eski karar sıfırlanmaz.
kırılma = (7 günlük ortalama ÷ 30 günlük ortalama) ≥ 1.8  ve  7 günde ≥ 3 belge Bir tahmin değil, bir sapma ölçümü: “burada normalden fazla karar üretiliyor”. Nedenini söylemez.

Alan ağırlıkları

alanağırlıkalanağırlık
savunma1.00teknoloji0.80
ihracat kontrolü1.00sermaye0.70
yaptırım0.95enerji0.60
anlaşma0.90göç / sınır0.50
kurumsal0.85

OCR — ve ölçülen bir sessiz hata

Türkiye'de Cumhurbaşkanı kararları, milletlerarası andlaşmalar ve kurul kararları taranmış PDF olarak yayımlanıyor. Bu belgelerin içeriği görüntüdür; metin katmanı yok gibi görünür. İlk eşiğimiz basitti: “180 karakterden az metin çıkan PDF taranmıştır.” Yanlıştı.

83 PDF'lik külliyatta dağılımı ölçtük ve iki modlu çıktı: Polonya'nın gerçek metin PDF'leri sayfa başına 3.400–4.200 karakter veriyor, Türkiye'nin taranmışları 4–206. Aradaki her şey boş.

206 sayısı tesadüf değil. Taranmış sayfada da bir metin katmanı var — ama içerik değil, üstbilgi kalıbı: “13 Ağustos 2026 PERŞEMBE · Resmî Gazete · Sayı: 33339”.

Toplam karakter eşiği bu kalıbı içerik sanıyordu. 22 sayfalık taranmış bir Yargıtay kararı 459 karakterle “metni var” sayılıyor, OCR kuyruğuna hiç girmiyordu. Sessizce. 83 PDF'in 49'u fiilen taranmışken yalnızca 37'si işaretlenmişti.

taranmış mı = (çıkarılan karakter ÷ sayfa sayısı) < 400 Sayfa başına ölçülür, toplamla değil. Yanlış OCR ucuzdur (birkaç saniye işlem), kaçırılan OCR sessizce yanlış etikete dönüşür.

OCR çıktısı ham arşivi değiştirmez; türetilmiş veridir, güven skoruyla birlikte ayrı tabloda durur. Motor veya dil değişirse kaynağa dönmeden yeniden üretilir. Türkçe dil paketi şart: ğ, ş, ı, İ, ö, ü, ç olmadan çıkan metin anahtar kelime eşleşmesini sessizce bozar. “Metin çıktı” ile “doğru metin çıktı” aynı şey değildir — bu yüzden güven saklanır.

Güven hangi sayfanın güveni?

İlk kurguda insan kontrolü belge ortalamasına göre tetikleniyordu. Çıktıya bakınca yanlış olduğu görüldü: Türkiye–Suudi Arabistan vize muafiyeti anlaşması 17 sayfa ve ortalama güveni 58,8. Ama karar metni ilk sayfada ve tertemiz — düşük skor sonraki 16 sayfadaki harita ve koordinat tablolarından geliyor.

insan kontrolü = ilk sayfa güveni < 70 Belge ortalaması değil. Resmî gazetede karar metni daima ilk sayfadadır; ekleri okuyamamak, kararı okuyamamak değildir.

Panelde her iki sayı da gösterilir: karar sayfası güveni ve belge ortalaması. İkisi ayrıştığında bunun sebebi de yazılır. Eski kayıtlar için yalnızca ilk sayfa yeniden işlenerek onarılır — 17 sayfalık bir belgede tamamını yeniden OCR'lamaktan 17 kat ucuz.

Bu düzeltmenin somut karşılığı: Türkiye–Suudi Arabistan vize muafiyeti anlaşması gibi belgeler daha önce yalnızca başlıklarıyla ölçüme giriyordu. Artık tam metinleriyle giriyorlar.

Sessiz kırılmaya karşı

Resmî gazete siteleri haber vermeden yapı değiştirir. Alım katmanı kırıldığında sessizce boş dönmemeli: “bugün 0 belge” bir alarmdır, normal bir gün değil.

Ama bazı kaynaklar gerçekten yayın yapmaz. Federal Register hafta sonu ve federal tatillerde yayımlamaz; legislation.gov.uk günde 0-9 belge üretir. İkisini ayırt edemezsek ya gerçek arızayı kaçırırız ya da haftada iki kez yanlış alarm alıp alarmlara bakmayı bırakırız — ikincisi daha tehlikeli. Bu yüzden takvim kaynağa özeldir: ABD için tatil takvimi hesaplanır, seyrek kaynaklarda alarm ancak üst üste 6 yayın günü boş kalırsa çalar.

Bilinen sınırlar

  1. Altın kümeyi de bir model üretti. İlk 92 etiket elle, belge belge verildi — ama veren bir dil modeliydi. Bu, hiç referans olmamasından iyidir; insan onaylı referansla aynı şey değildir. Haftalık insan kalibrasyonunun asıl işi bu kümeyi düzeltmek, büyütmek değil.
  2. Etiketleyen kendi ölçüsünü değerlendiremez. Günlük ajan çıktısını altın kümeye ekleyemez; eklerse sistem kendi hatasını referans diye doğrular ve sessizce kayar.
  3. K/R ayrımı hâlâ yoruma açık — ikili seçim kaldırıldı, ama bir belgeye k=+3 mü k=+4 mü verileceği yargıdır. Şiddet ölçeğinin tutarlılığı, tek tek isabetten önemlidir: Δ bir zaman serisi ve ölçütün kayması seriyi bozar.
  4. Erişim kolaylığı tez önemiyle ters orantılı. Dizginleme üçgenlerini kuran aktörlerin — Çin, Rusya, Hindistan, Pakistan — hepsi zor erişim sınıfında. En kolay yoldan gidilirse Batı-merkezli bir endeks kurulmuş olur ve tezin asıl iddiası ölçülemez halde kalır. Bu yüzden kaynak sınıfı her ülke kartında görünür.
  5. OCR. Taranmış eklerde hata sessizce yanlış etikete dönüşür.
  6. Denetimsiz döngü kendi hatasını büyütür. Bu yüzden hedef “tamamen kendi kendine” değil: günlük otomatik üretim + haftalık insan onaylı kalibrasyon.

Konumlandırma

İddia “dünyayı doğru ölçüyorum” değil. İddia şu: devlet davranışını izlenebilir bir birime çeviriyorum, ve nasıl çevirdiğimi açıkça gösteriyorum.

Bu sayfadaki taksonomi, ağırlıklar ve sönüm katsayısı üretimde kullanılan değerlerin kendisidir — ayrı bir tanıtım metni değil. Panoya dön · tez modeli